Klassische Szene beim Friseur un die Ecke gerade.
Dramatis personae: ich (haarschneidebedürftig), Friseuse (sehr violettgefärbt), Kundin neben mir (wird gerade violett gefärbt)
Kundin neben mir: “Awwa bloos die Spidze ferbe, gell? Isch bin schwonga, isch will ned, doss des Kleene was abgriggt vum Ferbemiddel.”
Ich: *Augenbraue fragend nach oben hebend*
Friseuse: (zu mir gewandt): “Mache se sisch kee Sorge, solong des ned wisseschafdlisch bewiese is, glaab isch ned, dos des dem Baby wos duud.”
Ich: “Ah ja…”
Kundin neben mir: “Mer siehds mer jo gor ned ooo doss isch schwonga bin. Isch fress eh de gonze dahch bloss Siesischkeide. Isch bin hold fett.”
Friseuse (zu Kundin):”Ah jooo.”
Friseuse (zu mir):”Kinner? Des wär nix fer misch. Wisse se ah warum?”
Ich: “Nein?”
Friseuse:”Isch schdeh uff Fraue, do gehd des ned. Do dehd isch eh erschd emol addobdiehre. Wisse se?”
Ich:”Ja.”
Monnem rulez!
